Kırıkkale'de Sporun Kalbi Atarken, Bir Şehir, Bir Turnuva, Bir Hatıra:

Bir Şehir, Bir Turnuva, Bir Hatıra: Kırıkkale'de Sporun Kalbi Atarken

1-3 Temmuz tarihleri arasında Kırıkkale’de gerçekleşen Anadolu Yıldızlar Ligi Karate Müsabakalarına hakem olarak katıldım. Ama açık konuşmam gerekirse, dönerken aklımda sadece müsabakalar değil, o şehre ve insanlarına dair sıcacık anılar kaldı. Çünkü Kırıkkale’de sadece spor konuşulmadı; dostluk, samimiyet ve misafirperverlik vardı.

86 sporcunun 8 farklı ilden gelip yarıştığı bu turnuva, bana göre sadece bir organizasyon değil; güzel insanların el birliğiyle ortaya koyduğu bir gönül mesaisiydi. Salonun içindeki düzen, tribünlerdeki sakinlik ve saygı, sporcuların centilmenliği… Hepsi bir bütünün parçalarıydı. Biz hakemler olarak görevimizi büyük bir iç huzurla yerine getirdik. Hiçbir şey aksamadı, ters gitmedi; çünkü herkes işini yürekten yapıyordu.

Ama bazı insanlar vardı ki, onları anmadan geçmek mümkün değil. Mesela Kırıkkale Gençlik ve Spor İl Müdürü Hamza Güneş... Onun varlığı sadece bir idari sorumluluk değildi. Her detayla birebir ilgilenmesi, kafilelere gösterdiği ilgi, otogar ve gar dönüş servislerinin bile titizlikle ayarlanması… Bu, samimi bir sahiplenmenin göstergesiydi. Müdür değil de sanki herkesin abisiydi. Orada olan herkes bunu hissetti.

Bir de Kırıkkale Karate İl Temsilcisi Mustafa Açıkgöz vardı ki… Turnuvanın nabzı adeta onun adımlarında atıyordu. Turnuva başlamadan önce söylediği şu cümleyi unutamıyorum: “Ben bir telefon kadar uzağınızdayım. Ne zaman, ne olursa olsun, çekinmeden arayın.” Bu laf orada sadece bir jest değildi, birebir yaşandı. Sahada her an vardı. Nerede bir eksik varsa hemen tamamlandı, nerede bir sorun çıktıysa çözüme dönüştü. Gerçekten de 7/24 ulaşılabilir olmakla kalmadı; yeri geldiğinde bir ağabey, yeri geldiğinde bir arkadaş gibi davrandı herkese.

Ben bu turnuvada sadece görev yapmadım; aynı zamanda bir şehri, bir topluluğu tanıdım. Kırıkkale, sadece bir ev sahibi şehir gibi davranmadı bize. Sanki biz orada misafir değil de o şehrin doğal bir parçasıymışız gibi hissettik.

Şunu gönül rahatlığıyla söyleyebilirim: Bu organizasyonun kazananı sadece madalya alan sporcular değildi. Orada bulunan herkes; antrenörler, hakemler, veliler ve tabii ki sporcular, güzel bir anıyla, yepyeni dostluklarla döndü evine.

Kırıkkale bize sadece müsabakaları değil; içtenliğin, emeğin, birlikteliğin en güzel halini gösterdi. Bu yüzden diyorum ya; bazen mesele sadece kimin galip geldiği değil… Bazen bir şehir, sizi kendi kalbine davet eder. Ve siz, oradan sadece turnuvadan değil, yaşadığınız güzel bir hikâyeden ayrılırsınız.